മരണത്തിന്റെ ആലിംഗനം, മഴക്കാടുകളിലെ വില്ലന്‍; പ്രകൃതിയുടെ ജീവനാഡിയായ കാട്ടാലുകള്‍

വില്ലന്മാര്‍ ജനിക്കുന്നതല്ല, സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതാണ്! മനുഷ്യര്‍ക്കിടയില്‍ മാത്രമല്ല
നിശബ്ദവും ശാന്തവുമെന്ന് നാം കരുതുന്ന മഴക്കാടിനുള്ളിലും, അതിശക്തമായൊരു അതിജീവന പോരാട്ടം നടക്കുന്നുണ്ട്. നിശബ്ദമായി, ഒരുതരി രക്തം പോലും ചിന്താതെ അഭയം തന്നവനെത്തന്നെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി, ശ്വാസംമുട്ടിച്ചു കൊല്ലുന്ന ഒരു ‘സൈലന്റ് കില്ലറാണ് കാട്ടാലുകള്‍! എന്നാല്‍ ഇതിന് പിന്നില്‍ കാടിന്റെ നന്മയുടെ മറ്റൊരു കഥ കൂടിയുണ്ട്…

നിഗൂഢതകള്‍ നിറഞ്ഞ ഭൂമിയിലെ സസ്യലോകത്തിലെ കൗതുകമുണര്‍ത്തുന്ന വില്ലന്മാരില്‍ ഒരു വിഭാഗമാണ് അരയാല്‍ വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍പ്പെട്ട കാട്ടാലുകള്‍ (Strangler Figs). പക്ഷികള്‍ കാഷ്ഠിക്കുന്നതിലൂടെ വന്‍മരങ്ങളുടെ മുകളില്‍ വിത്തു വീണു മുളയ്ക്കുന്ന ഇവ, പിന്നീട് ആ മരത്തെ പൂര്‍ണ്ണമായി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി ശ്വാസംമുട്ടിച്ചു കൊല്ലുന്നു. എന്നാല്‍ ശാസ്ത്രലോകം ഇവയെ വെറും വില്ലന്മാരായി മാത്രമല്ല മഴക്കാടുകളുടെ നിലനില്‍പ്പ് തന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു ‘കീസ്റ്റോണ്‍ സ്പീഷിസ്’ (Keystone Species) അഥവാ പ്രകൃതിയുടെ ജീവനാഡിയായാണ് കാണുന്നത്.

തലകീഴായുള്ള അധിനിവേശം

ഭൂരിഭാഗം സസ്യങ്ങളും മരങ്ങളും മണ്ണില്‍ മുളച്ച് മുകളിലേക്ക് വളരുമ്പോള്‍ കാട്ടാലുകള്‍ തലകീഴായാണ് തങ്ങളുടെ അധിനിവേശ ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നത്. മരക്കൊമ്പുകളിലെ ചെറിയ മണ്‍തരികളിലും ഈര്‍പ്പത്തിലും കിടന്നാണ് ഈ വിത്തുകള്‍ മുളയ്ക്കുന്നത്. തുടക്കത്തില്‍ നിരുപദ്രവകാരികളായി പെരുമാറുന്ന ഇവ, താങ്ങിനായി മാത്രമാണ് ആതിഥേയ വൃക്ഷത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ താങ്ങുമരത്തിന് യാതൊരുവിധ ശല്യവുമുണ്ടാക്കാതെ, വെറും കാറ്റില്‍ നിന്നും മഴവെള്ളത്തില്‍ നിന്നും പോഷകങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചാണ് ഇവ വളരുന്നത്.

മരണത്തിന്റെ ആലിംഗനം (അനാസ്റ്റോമോസിസ്)

പിന്നീട് വളര്‍ച്ചയ്ക്കനുസരിച്ച്, വേരുകള്‍ പതിയെ മണ്ണിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതോടെയാണ് സ്ട്രാങ്ലര്‍ ഫിഗുകള്‍ തങ്ങളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ സ്വഭാവം പുറത്തെടുക്കുന്നത്. കാട്ടാലിന്റെ നൂറുകണക്കിന് വേരുകള്‍ താങ്ങുമരത്തിന്റെ തടിയിലൂടെ താഴേക്ക് വളര്‍ന്ന് മണ്ണിലെത്തും. താഴേക്കെത്തിയ വേരുകള്‍ അതിവേഗം ശക്തിപ്രാപിക്കുകയും, അവ പരസ്പരം ഒട്ടിചേര്‍ന്ന് ഒരൊറ്റ തടിയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രതിഭാസമാണ് ‘അനാസ്റ്റോമോസിസ്’ (Anastomosis).

മണ്ണില്‍ നിന്ന് വന്‍തോതില്‍ വെള്ളവും പോഷകങ്ങളും വലിച്ചെടുത്ത് അതിവേഗം വളരാന്‍ തുടങ്ങുന്നതോടെ ഈ ചെടി വേഗത്തില്‍ കട്ടിയാവുകയും ശക്തിപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഒടുവില്‍, തനിക്ക് അഭയം നല്‍കിയ മരത്തിനെ തന്നെ പതിയെപ്പതിയെ കൊന്നൊടുക്കാന്‍ പോന്ന ശക്തനായ ഒരു എതിരാളിയായി ഇത് പരിണമിക്കുന്നു. വളരെ സാവധാനം താങ്ങുമരത്തിന് ചുറ്റും കാട്ടാലിന്റെ വേരുകളുടെ ഒരു വലിയ വലയം രൂപപ്പെടുന്നതോടെ ഉള്ളിലെ മരത്തിന് ജലവും മുകളില്‍ നിന്ന് സൂര്യപ്രകാശവും കിട്ടാതാകുന്നു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ നീളുന്ന ഈ പ്രക്രിയയ്‌ക്കൊടുവില്‍ ഉള്ളിലെ താങ്ങുമരം പൂര്‍ണ്ണമായും നശിച്ചുപോകുന്നു.

താങ്ങുമരത്തെ ഇല്ലാതാക്കുമെങ്കിലും പ്രകൃതിക്ക് ഈ കാട്ടാലുകള്‍ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത ഒരു ഘടകമാണ്. കാടുകളില്‍ കടുത്ത വരള്‍ച്ചയോ ഭക്ഷ്യക്ഷാമമോ ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍, പക്ഷികള്‍, വവ്വാലുകള്‍, കുരങ്ങുകള്‍ തുടങ്ങിയ നിരവധി മൃഗങ്ങളുടെ പ്രധാന ഭക്ഷണ സ്രോതസ്സായി മാറുന്നത് ഈ അത്തിപ്പഴങ്ങളാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു നിര്‍ണായക ഭാഗമായാണ് ഇവയെ കണക്കാക്കുന്നത്. കൂടാതെ, ഉള്ളിലെ മരം നശിച്ചുപോകുമ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന വലിയ പൊത്തുകള്‍ വവ്വാലുകള്‍ക്കും കാട്ടുപക്ഷികള്‍ക്കും സുരക്ഷിതമായ വാസസ്ഥലമൊരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കേരളത്തില്‍ പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ നിബിഡ വനങ്ങളിലും ഈര്‍പ്പമുള്ള കാടുകളിലും ഇവ ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. കടുത്ത വേനല്‍ക്കാലത്ത് ഈ കാട്ടാലുകളില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന പഴങ്ങളാണ് മലബാര്‍ അണ്ണാന്‍, വേഴാമ്പലുകള്‍, കുരങ്ങുകള്‍, വവ്വാലുകള്‍ എന്നിവയുടെ ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ട് കേരളത്തിന്റെ വന ആവാസവ്യവസ്ഥയിലും ഇവ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്.

നിലനില്‍പ്പിനായുള്ള പോരാട്ടത്തില്‍ തനിക്ക് അഭയം നല്‍കിയ മരത്തെ ഇല്ലാതാക്കുമ്പോഴും, ഒരു കാടിനെ മുഴുവന്‍ പട്ടിണിയില്‍ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്ന ഈ കാട്ടാലുകള്‍ പ്രകൃതിയിലെ വിരോധാഭാസങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഉദാഹരണമാണ്!