വർഷം 1970. അയർലണ്ടിലെ ടുവാം എന്ന ചെറിയ പട്ടണം, ഒരു തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥനിൽ നിന്ന് ഓടിരക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ രണ്ട് കുട്ടികൾ അവിചാരിതമായി ഒരു വലിയ കൽമതിൽ ചാടിക്കടക്കുന്നു. അവർ എത്തിപ്പെട്ടത് വിജനമായ ഒരിടത്താണ്. അവിടെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു കത്തോലിക്കാ സ്ഥാപനത്തിന്റെ പറമ്പിൽ, കാടുപിടിച്ച ചെടികൾക്കും ഒരു കോൺക്രീറ്റ് സ്ലാബിനും അടിയിൽ അവർ ഒരു കൂട്ടക്കുഴിമാടം കണ്ടെത്തി.
അവിവാഹിതരായ അമ്മമാരെയും അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ഒരിക്കൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ പരിസരത്ത്, ആരും അറിയാതെ കിടന്ന ഈ കൂട്ടക്കുഴിമാടം അയർലണ്ടിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട രഹസ്യങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. ഈ സംഭവം പുറത്തുവരാൻ പിന്നീട് പതിറ്റാണ്ടുകളെടുത്തു.
“അവിടെ ആകെ എല്ലുകളുടെ ഒരു കൂമ്പാരമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയത് ഒരു നിധിയായിരുന്നോ അതോ ഒരു പേടിസ്വപ്നമായിരുന്നോ എന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു.” അതിലൊരാളായ ഫ്രാനി ഹോപ്കിൻസ് പിന്നീട് ഓർത്തെടുത്തു.
ഒരു സെപ്റ്റിക് ടാങ്കിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ആ ഇരുണ്ട രഹസ്യം, മുൻ ബോൺ സെക്യൂർ മദർ ആൻഡ് ബേബി ഹോമിന്റെ പരിസരത്തുനിന്ന് ഈ മാസം ഫോറൻസിക് സംഘം പുറത്തെടുക്കാൻ തുടങ്ങി. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട അന്വേഷണങ്ങൾക്കും കാത്തിരിപ്പിനും ഒടുവിലാണ് ഈ നീക്കം. ഏകദേശം 800-ഓളം കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും കുട്ടികളുടെയും മൃതദേഹാവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇതിനോടകം അവിടെ നിന്ന് കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞു.
നിശ്ശബ്ദതയുടെ മുറിപ്പാടുകളുള്ള ഒരു തലമുറ
അയർലണ്ടിലെ ട്യൂം പട്ടണത്തിലെ ആപ്പിൾത്തോട്ടത്തിൽ കുട്ടികൾ കണ്ടെത്തിയ ആ ദുരൂഹതയുടെ യഥാർത്ഥ വിവരങ്ങൾ ഒരുപക്ഷേ എന്നെന്നേക്കുമായി വിസ്മരിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, കാതറിൻ കോർലെസ് എന്ന പ്രാദേശിക വനിതയുടെ ഇടപെടലാണ് അതിന് തടസ്സമായത്. അന്വേഷണാത്മക പത്രപ്രവർത്തനത്തിലോ അക്കാദമിക് രംഗത്തോ യാതൊരു പരിശീലനവുമില്ലാത്ത ഒരു വീട്ടമ്മയായിരുന്ന അവർക്ക് ശക്തമായ ധാർമ്മിക ഉത്തരവാദിത്തബോധമുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രാദേശിക ചരിത്രത്തിൽ താൽപ്പര്യമുള്ള കോർലെസ്, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആ സ്ഥാപനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ലേഖനമെഴുതാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ അന്വേഷണം തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവർ ഒരു വലിയ സത്യത്തിന്റെ ചുരുളഴിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. 796 കുട്ടികളുടെ മരണങ്ങളാണ് അവർ കണ്ടെത്തിയത്, എന്നാൽ ഒരാളുടെ പോലും ശവസംസ്കാര രേഖകൾ ഒരിടത്തും കണ്ടെത്താനായില്ല.
ബോൺ സെക്യൂർ മദർ ആൻഡ് ബേബി ഹോം എന്ന സ്ഥാപനം 1925 മുതൽ 1961 വരെയാണ് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു തൊഴിൽശാലയായിരുന്നു. കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ കന്യാസ്ത്രീകൾ നടത്തിയിരുന്നതും സർക്കാർ സഹായം ലഭിച്ചിരുന്നതുമായ ഈ സ്ഥാപനം, വിവാഹത്തിന് മുൻപ് ഗർഭിണികളായ സ്ത്രീകളെ പാർപ്പിക്കാനായി അയർലണ്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വലിയ ശൃംഖലയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഇത്തരം സ്ത്രീകളെ പലപ്പോഴും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളും പള്ളികളും രഹസ്യമായിട്ടാണ് ഇവിടെ എത്തിച്ചിരുന്നത്.
അതിലെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ വളരെ മോശമായിരുന്നു. അടുക്കളയിലും പ്രസവമുറിയിലും മാത്രമാണ് വെള്ളമുണ്ടായിരുന്നത്. അവിടെ ശിശുമരണനിരക്ക് ഭീകരമായ നിലയിലായിരുന്നു. ചില വർഷങ്ങളിൽ ജനിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ 40 ശതമാനത്തിലധികം പേരും ഒരു വയസ്സ് തികയും മുൻപേ മരിച്ചു. ട്യൂമിലെ സ്ഥാപനത്തിൽ ജനിച്ച മൂന്നിലൊന്ന് കുട്ടികളും മരണത്തിന് കീഴടങ്ങി.
അവിടുത്തെ അമ്മമാർക്ക് ശമ്പളമില്ലാതെയാണ് ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവന്നിരുന്നത്. പിന്നീട് അവരെ പറഞ്ഞയക്കുമ്പോൾ, പലപ്പോഴും അവർക്ക് തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ വീണ്ടും കാണാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. കുട്ടികളുടെ പിതാക്കന്മാർക്ക് – അവർ പങ്കാളികളോ ബലാത്സംഗം ചെയ്തവരോ ആകട്ടെ – വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ശിക്ഷ ലഭിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.
കോർലെസ് തന്റെ ഗവേഷണങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്ന സമയത്താണ്, അന്ന കോറിഗാൻ എന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീ തന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഒരു രഹസ്യം കണ്ടെത്തുന്നത്. ഒറ്റക്കുട്ടിയായിട്ടാണ് കോറിഗാൻ വളർന്നതെങ്കിലും, ഒരു ഓർമ്മയോ സ്വപ്നമോ അവരെ വേട്ടയാടിയിരുന്നു. ദേഷ്യപ്പെട്ട ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ തന്റെ അങ്കിൾ, അമ്മയ്ക്ക് രണ്ട് ആൺമക്കളുണ്ടായിരുന്നതായി സൂചിപ്പിച്ചത് അവർ ഓർത്തെടുത്തു. തുടർന്ന് അമ്മയുടെ ഭൂതകാലം അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, കോറിഗാൻ ഒരു ഞെട്ടിക്കുന്ന സത്യം കണ്ടെത്തി: അമ്മയായ ബ്രിഡ്ജറ്റ് ഡോളൻ, ട്യൂമിലെ അതേ സ്ഥാപനത്തിൽ രണ്ട് ആൺകുട്ടികൾക്ക് ജന്മം നൽകിയിരുന്നു.
അവരിൽ ഒരാളായ ജോൺ ഡോളൻ, 1947-ൽ അഞ്ചാംപനി ബാധിച്ച് മരിച്ചു. ജനിക്കുമ്പോൾ ആരോഗ്യവാനായിരുന്നെങ്കിലും, ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം വന്ന ഒരു പരിശോധനാ റിപ്പോർട്ടിൽ അവനെ “ദുരിതമയവും മെലിഞ്ഞതുമായ കുഞ്ഞ്” എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. അവളുടെ രണ്ടാമത്തെ സഹോദരനായ വില്യം, 1951-ൽ മരിച്ചതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മരണ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ലഭ്യമല്ല. അനധികൃത ദത്തെടുക്കലുകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ സാധാരണയായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു രീതിയായ ജനനത്തീയതി മാറ്റിയതായും കാണപ്പെട്ടു.
സഹോദരങ്ങളെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ ദുഃഖം അന്നയെ കാതറിൻ കോർലെസുമായി ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കാനും, പ്രാദേശിക പോലീസ് മുതൽ പ്രധാനമന്ത്രി വരെയുള്ള എല്ലാ ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും സമീപിക്കാനും ഇടയാക്കി.
2012-ൽ, പ്രാദേശിക ചരിത്രകാരിയായ കാതറിൻ കോർലെസ് തൻ്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ ഒരു ചെറിയ മാസികയിൽ ലേഖനമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. എന്നാൽ കാര്യമായ ശ്രദ്ധ നേടാൻ അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല. പിന്നീട് 2014-ൽ മാധ്യമപ്രവർത്തകയായ ആലിസൺ ഓ’റെയ്ലി ഈ വിഷയം ഏറ്റെടുക്കുകയും, “800 കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കൂട്ടക്കുഴിമാടം” എന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന തലക്കെട്ടോടെ ഒരു റിപ്പോർട്ട് നൽകുകയും ചെയ്തു. അതോടെ ഈ സംഭവം പൊതുജനശ്രദ്ധയിൽ എത്തുകയും വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് കാരണമാവുകയും ചെയ്തു.
സംഭവം വലിയ ചർച്ചയായതോടെ ചില ഉദ്യോഗസ്ഥരും മാധ്യമങ്ങളും അത് നിഷേധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ബോൺ സെക്യൂർ സിസ്റ്റേഴ്സ് ഒരു പി.ആർ. കൺസൾട്ടന്റിനെ വെച്ച്, “ഇതൊരു കൂട്ടക്കുഴിമാടമല്ല, പട്ടിണി കാരണം മരിച്ചവരെ അടക്കം ചെയ്ത സ്ഥലമാണ്” എന്ന് വാദിച്ചു. എന്നാൽ, കാതറിൻ കോർലെസിൻ്റെ കൈവശം മരണരേഖകളും ഭൂപടങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ ശരിയാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു.
അന്നത്തെ പ്രധാനമന്ത്രി എൻഡാ കെന്നി ഈ സംഭവത്തെ “ഭീകരതയുടെ അറ” എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. 2017-ൽ നടത്തിയ പരിശോധനയിൽ സെപ്റ്റിക് ടാങ്കിൽ കുട്ടികളുടെ മൃതദേഹാവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതോടെ ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു. 2018-ൽ അയർലൻഡ് സന്ദർശിച്ച ഫ്രാൻസിസ് മാർപ്പാപ്പ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പങ്ക് ഏറ്റുപറഞ്ഞ് പരസ്യമായി മാപ്പ് പറഞ്ഞു.
കാതറിൻ കോർലെസ് തന്റെ അന്വേഷണം തുടങ്ങി 10 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, മൃതദേഹങ്ങൾ പുറത്തെടുക്കാനുള്ള ഖനനം ആരംഭിച്ചു. ഡാനിയേൽ മാക്സ്വീനിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘമാണ് ഈ ദൗത്യം നിർവഹിക്കുന്നത്. മൃതദേഹങ്ങളുടെ പഴക്കം, എല്ലുകൾ കൂടിക്കലർന്നിരിക്കുന്നത്, രേഖകളുടെ അഭാവം എന്നിവ കാരണം ഇത് വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ജോലിയാണെന്ന് മാക്സ്വീനി പറഞ്ഞു. കുഴിച്ചെടുക്കൽ പൂർത്തിയാകാൻ ചുരുങ്ങിയത് രണ്ട് വർഷമെടുക്കുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.
യുകെ, യുഎസ്, കാനഡ, ഓസ്ട്രേലിയ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള നൂറോളം പേർ തങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളുടെ വിവരങ്ങൾ അറിയാൻ ഡിഎൻഎ സാമ്പിളുകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
“അവർക്ക് ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ മാന്യത ലഭിച്ചില്ല, മരിച്ചപ്പോൾ ബഹുമാനവും, അതുകൊണ്ട് അവരെ കേൾക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു തുടക്കമായിരിക്കും ഇതെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. കാരണം അവർ വളരെക്കാലമായി കേൾക്കാൻ വേണ്ടി നിലവിളിക്കുന്നുണ്ട്,” അന്ന കോറിഗാൻ പറഞ്ഞു.
content summary: How a baby grave discovery has grown to haunt Ireland
Support Azhimukham
ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് സ്വതന്ത്ര മാധ്യമങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന മാധ്യമ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കാകട്ടെ പൊതുജനങ്ങളുടെ പിന്തുണയും അത്യാവശ്യമാണ്. ഭയരഹിതമായ അന്വേഷണാത്മക റിപ്പോർട്ടിങ്ങും ആഴത്തിലുള്ള വിശകലനങ്ങളും 'അഴിമുഖ'ത്തിൽ തുടരുന്നതിന് ദയവായി ഞങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുക.
