പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ചോരയൊഴുക്കി പടുത്തുയർത്തുന്ന ഏത് സമാധാനത്തെക്കുറിച്ചാണ് അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് വാചാലനാകുന്നത്? ഇറാനിലെ സ്കൂളിൽ ചിതറിത്തെറിച്ച കുരുന്നുകളുടെ ശരീരങ്ങൾക്കും ആഴത്തിൽ വെട്ടിയ ശവക്കുഴികൾക്കും മുകളിൽ അമേരിക്ക ഉയർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന സമാധാനത്തിന്റെ വെള്ളക്കൊടി അംഗീകരിക്കാൻ ലോകം തയ്യാറാകില്ല. ഗാസയിൽ നിങ്ങൾ ചെയ്ത അതേ നെറികേട് ഇറാനിലും ആവർത്തിക്കുകയാണ്. ഇസ്രായേലിന്റെ ഓരോ ക്രൂരതയ്ക്കും ആയുധവും പിന്തുണയും നൽകി കൂട്ടുനിൽക്കുന്ന അമേരിക്കയ്ക്ക്, ഈ ചോരക്കറ പുരണ്ട കൈകളുമായി ലോകമനസ്സാക്ഷിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ കഴിയില്ല. രക്ഷകന്റെ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ ഈ കൊലയാളി രാഷ്ട്രീയത്തിന് ചരിത്രം ഒരിക്കലും മാപ്പ് നൽകില്ല.
ഇറാൻ വിദേശകാര്യമന്ത്രി അബ്ബാസ് അരാഗ്ചി കഴിഞ്ഞ ദിവസം പങ്കുവെച്ച ആ ചിത്രം വെറുമൊരു നിശ്ചലദൃശ്യമല്ല, മറിച്ച് ലോകമനസാക്ഷിയെ തന്നെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്ന ഇറാന്റെ കണ്ണ് നീരാണ് . അമേരിക്കയും ഇസ്രായേലും ചേർന്ന് നടത്തിയ ക്രൂരമായ സൈനികാക്രമണത്തിൽ ഒരു സ്കൂൾ കെട്ടിടം തകർക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവിടെ പൊലിഞ്ഞുപോയത് 150-ലധികം നിഷ്കളങ്കരായ പെൺകുട്ടികളുടെ സ്വപ്നങ്ങളാണ്. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ചിന്നിച്ചിതറിപ്പോയെന്നും തിരിച്ചറിയാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അവശിഷ്ടങ്ങൾ മാത്രമായി മാറിയെന്നുമുള്ള അരാഗ്ചിയുടെ വാക്കുകൾ ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും ഉള്ളുലയ്ക്കുന്നതാണ് .

വെള്ളച്ചോക്കുകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയ ആ ചതുരക്കളങ്ങൾ വെറും മണ്ണിലെ വരകളല്ല, മറിച്ച് വൻശക്തികളുടെ അധികാരഗർവിനും യുദ്ധക്കൊതിക്കും ഇരയാകേണ്ടി വന്ന കുരുന്നുകളുടെ അന്ത്യവിശ്രമസ്ഥാനങ്ങളാണ്. ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും മനുഷ്യാവകാശത്തിന്റെയും കാവൽക്കാരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവർ ഒരു വിദ്യാലയത്തിന് നേരെ ബോംബുകൾ വർഷിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ ചിതറുന്നത് പുസ്തകത്താളുകൾ മാത്രമല്ല, വരുംതലമുറയുടെ പ്രതീക്ഷകൾ കൂടിയാണ്. ഈ ക്രൂരതയ്ക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുന്നവർക്ക് ചരിത്രം ഒരിക്കലും മാപ്പ് നൽകില്ല. നിസ്സഹായരായ മനുഷ്യരുടെ ശവക്കുഴികൾക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, സമാധാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ പ്രസംഗങ്ങൾ എത്രത്തോളം പൊള്ളയാണെന്ന് ആ മണ്ണിലെ ഓരോ കണികയും വിളിച്ചുപറയുന്നു.
ഗാസയിൽ എന്താണോ ചെയ്തത് അത് തന്നെയാണ് ഇസ്രായേൽ ഇറാനിലും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് , വരും തലമുറകളെ ഉൻമൂലനം ചെയ്യുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ സയണിസ്റ്റ് ഭരണകൂടം കുട്ടികൾക്ക് നേരെ അഴിച്ചു വിട്ട ആക്രമണം കണ്ട് മിണ്ടാതിരുന്ന ലോകത്തിൽ അതിനെതിരെ ആയുധമെടുക്കാൻ ഒട്ടും മടിയില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച ഇറാൻ അവർക്ക് ശത്രുവായി . ഇറാൻ ആണവ ശ്ക്തിയാകുമെന്ന ഭയം അമേരിക്കയുടേയും ഇസ്രായേലിൻേറയും ഉറക്കം കെടുത്തി തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവർ ആയുധമെടുത്തത് ഒന്നും അറിയാത്ത കുരുന്നുകൾക്ക് നേരെയായിരുന്നു . ഗാസയ
ഗാസയിലെ തെരുവുകളിൽ പിടഞ്ഞുവീഴുന്ന കുരുന്നുകളുടെ അതേ നിസ്സഹായാവസ്ഥ ഇന്ന് ഇറാന്റെ മണ്ണിലും ആവർത്തിക്കുകയാണ്. മിനാബിലെ സ്കൂളിനു നേരെ നടന്ന ആക്രമണം കേവലം ഒരു സൈനിക നടപടിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യത്വത്തിന് മേൽ വീണ കരിനിഴലാണ്. 150-ലധികം പെൺകുട്ടികൾ അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളോടൊപ്പം മണ്ണടിഞ്ഞപ്പോൾ, സമാധാനത്തിന്റെ വെള്ളരിപ്രാവുകളായി വേഷമിടുന്ന വൻശക്തികളുടെ മുഖംമൂടി ഒരിക്കൽ കൂടി അഴിഞ്ഞു വീണിരിക്കുന്നു. ഗാസയിൽ കുട്ടികളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഇസ്രായേൽ നടത്തുന്ന അതേ ക്രൂരതയുടെ മറ്റൊരു പതിപ്പാണ് ഇറാനിലും നമ്മൾ കണ്ടത് . പുസ്തകസഞ്ചികളുമായി വിദ്യാലയങ്ങളിലേക്ക് പോയ ആ പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങൾ തിരികെ വന്നത് ചിന്നിച്ചിതറിയ മാംസപിണ്ഡങ്ങളായാണ് എന്നത് ഏതൊരു മനുഷ്യന്റെയും നെഞ്ചുപൊള്ളിക്കുന്ന സത്യമാണ്.
ലോകത്തിന്റെ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു സംഘർഷമുണ്ടായാൽ ഉടൻ സമാധാന പ്രസംഗങ്ങളുമായി എത്തുന്ന അമേരിക്ക, സ്വന്തം സഖ്യകക്ഷിയായ ഇസ്രായേലിനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഇറാനിൽ ഈ ചോരപ്പുഴ ഒഴുക്കുമ്പോൾ പുലർത്തുന്ന മൗനം ഭയാനകമാണ്. ഗാസയിലെ ആശുപത്രികൾക്കും സ്കൂളുകൾക്കും നേരെ ബോംബുകൾ വർഷിക്കുമ്പോൾ അതിന് പ്രതിരോധം എന്ന പേര് നൽകുന്നവർ, ഇറാനിലും അതേ തന്ത്രം തന്നെയാണ് പയറ്റുന്നത്. സമാധാനം പുനസ്ഥാപിക്കാൻ എന്തും ചെയ്യുമെന്ന് വീമ്പ് പറയുന്നവർ, നിസ്സഹായരായ കുരുന്നുകൾ ചിന്നിച്ചിതറി വീഴുമ്പോൾ അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്നു. ഈ ഇരട്ടത്താപ്പാണ് ഇന്നത്തെ ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തം. സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾക്കായി പിഞ്ചുരക്തം ഒഴുക്കുന്ന ഈ ക്രൂരതയെ നീതീകരിക്കാൻ ഒരു ന്യായീകരണത്തിനും കഴിയില്ല.
നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം വിലയിരുത്തുമ്പോൾ, ഇതൊരു പ്രാദേശിക തർക്കത്തിനപ്പുറം ലോകത്തെ തന്നെ വലിയൊരു യുദ്ധത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന കാഴ്ചയാണ് കാണുന്നത്.ഇറാന്റെ പരമോന്നത നേതാവ് ആയത്തുള്ള അലി ഖമേനിയുടെ വധവും തുടർന്നുണ്ടായ പ്രത്യാക്രമണങ്ങളും മേഖലയെ പൂർണ്ണമായും അസ്ഥിരപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ സുരക്ഷയ്ക്കായി അമേരിക്ക ഇറാനിലെ സിവിലിയൻ കേന്ദ്രങ്ങളെ പോലും ലക്ഷ്യമിടുന്നത് അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളുടെ നഗ്നമായ ലംഘനമാണ്. ഹൃദയഭേദകമായ ആ ശവക്കുഴികൾക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഇറാൻ ജനതയുടെ വിലാപം ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ മാത്രം വേദനയല്ല, മറിച്ച് നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ രോഷമാണ്. വെള്ളച്ചോക്കുകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയ ആ ചെറിയ മൺകൂനകൾ വൻശക്തികളുടെ അധികാരഗർവിനേറ്റ പ്രഹരമാണ്.

മിനാബിലെ ആ തുറന്ന മൈതാനത്ത് നീളത്തിൽ വെട്ടിയ ശവക്കുഴികൾ ലോകമനസ്സാക്ഷിക്കേറ്റ മുറിവുകളാണ്. തങ്ങളുടെ മക്കളുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ അലമുറയിടുന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ ആധുനിക ലോകത്തിന് നാണക്കേടാണ്. ഇസ്രായേലിന്റെ ഓരോ ക്രൂരതയ്ക്കും കുടപിടിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ഭരണകൂടം, ഈ കുരുന്നുകളുടെ രക്തത്തിന് മറുപടി പറയേണ്ടി വരും. രാഷ്ട്രീയം എന്തുതന്നെയായാലും, ഒരു ജനതയുടെ ഭാവി പ്രതീക്ഷകളായ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കി നേടുന്ന വിജയം യഥാർത്ഥത്തിൽ തോൽവിയാണ്. വൻശക്തികൾ തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്കായി പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ രക്തം ഒഴുക്കുന്നത് തുടരുമ്പോൾ, സമാധാനമെന്നത് വെറുമൊരു വാക്കായി മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു. ലോകരാജ്യങ്ങൾ പുലർത്തുന്ന ഈ നിസ്സംഗത മാനവികതയുടെ അന്ത്യം കുറിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.
ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തെയും ജനതയുടെ സുരക്ഷയെയും വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് അമേരിക്കയും ഇസ്രായേലും ചേർന്ന് നടത്തുന്ന ഈ കടന്നുകയറ്റങ്ങളെ ഇറാൻ അതീവ ഗൗരവത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്. വർഷങ്ങളായി ഇറാനെ നശിപ്പിക്കാൻ ഇസ്രായേലും അമേരിക്കയും ചേർന്ന് നടത്തിയ പല നീക്കങ്ങളേയും കൃത്യമായി പ്രതിരോധിക്കാൻ ഇറാന് സാധിച്ചിട്ടുമുണ്ട് , ഉപരോധങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തി ഇറാന്റെ സാമ്പത്തിക മേഖലയെ പൂർണമായും തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോളൊക്കെ തന്നെ അമേരിക്ക ഇത്തരത്തിൽ ഭ്രഷ്ഠി കൽപ്പിച്ച രാജ്യങ്ങളെ കൂട്ടുപ്പിടിച്ച് ഇറാൻ വളർന്നു , ചൈനയുമായും റഷ്യയുമായും ഉത്തരകൊറിയയുമായും മികച്ച ബന്ധം പുലർത്താൻ കഴിഞ്ഞതും ഇതു കൊണ്ടു തന്നെയാണ് . തങ്ങളുടെ ഊർജ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് യുറേനിയം സംമ്പുഷ്ടീകരണം എന്ന് ആവർത്തിച്ച് ഇറാൻ പറയുമ്പോഴും അത് പാടെ തള്ളികളയുകയായിരുന്നു അമേരിക്ക . മധ്യേഷ്യയിൽ ഇസ്രായേലിനെതിരെ ഇറാനെന്ന ശക്തി വളർന്നു വന്നാൽ അമേരിക്കൻ താത്പര്യങ്ങൾ നടക്കില്ല എന്ന പൂർണ ബോധ്യം അമേരിക്കക്കുണ്ട് , ലോകത്ത് സമാധാനം പുലരണമെന്നും മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നും ആവർത്തിച്ച് പറയുന്ന അമേരിക്കയും സാമാധാനത്തിന്റെ നോബേൽ സ്വപ്നം കാണുന്ന അമേരിക്കൻ പ്രസിഡണ്ടും ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്നത് എന്താണ് , നിഷ്കളങ്കരായ കുട്ടികളെ കൊന്ന് കൊണ്ട് നിങ്ങളെന്താണ് നേടാൻ പോകുന്നത് എന്ന് കൃത്യമായി ചോദിക്കാതെ വയ്യ . മിനാബിലെ സ്കൂളിനു നേരെ നടന്ന ആക്രമണം കേവലം ഒരു സൈനിക പിഴവല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ നിലനിൽപ്പിന് മേലുള്ള കടന്നാക്രമണമാണെന്ന് ഇറാൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇതിനെതിരെ കേവലം വാക്കുകൾക്കപ്പുറം ശക്തമായ സൈനികവും നയതന്ത്രപരവുമായ പ്രതിരോധമാണ് ഇറാൻ ഉയർത്തുന്നത്. ഇറാന്റെ ന്ഷ്ടങ്ങൾ വളരെ വലുതാണ് . അതിനെതിരെ ശക്തമായി പ്രതികാരിക്കാൻ അവർ തയ്യാറായാൽ ഈ ലോകത്തിന്റെ സമാധാനം എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടമാകും .
സൈനികമായി നോക്കിയാൽ, “പ്രതിരോധത്തിന്റെ അച്ചുതണ്ട്” അല്ലെങ്കിൽ Axis of Resistance എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന തങ്ങളുടെ സഖ്യശക്തികളെ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇറാൻ നിലവിൽ മറുപടി നൽകുന്നത്. ഇസ്രായേലിലെ ടെൽ അവീവ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രധാന നഗരങ്ങളിലേക്കും മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലുള്ള അമേരിക്കൻ സൈനിക താവളങ്ങളിലേക്കും ഇറാൻ ഇതിനകം തന്നെ മിസൈലുകളും ഡ്രോണുകളും അയച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഖത്തറിലെ അൽ-ഉദൈദ്, കുവൈറ്റിലെ അലി അൽ-സലേം, ഇറാഖിലെ ഇർബിൽ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലെ അമേരിക്കൻ കേന്ദ്രങ്ങളെ ലക്ഷ്യമിട്ടതിലൂടെ, തങ്ങളുടെ പരമാധികാരം ലംഘിക്കുന്നവർക്ക് മേഖലയിൽ ഒരിടത്തും സുരക്ഷിതത്വമുണ്ടാവില്ലെന്ന വ്യക്തമായ മുന്നറിയിപ്പാണ് ഇറാൻ നൽകുന്നത്. തങ്ങളെ സഹായിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിലെ താവളങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ അവരും പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ നേരിടേണ്ടി വരുമെന്ന് ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളെയും ഇറാൻ ഔദ്യോഗികമായി അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

നയതന്ത്രതലത്തിൽ, വിദേശകാര്യമന്ത്രി അബ്ബാസ് അരാഗ്ചിയിലൂടെ ഈ വിഷയത്തെ ലോകമനസാക്ഷിയുടെ മുന്നിലേക്ക് എത്തിക്കാനാണ് ഇറാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. കൊല്ലപ്പെട്ട കുരുന്നുകളുടെ ചിന്നിച്ചിതറിയ ശരീരങ്ങളും നീളത്തിൽ വെട്ടിയ ശവക്കുഴികളും ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ, അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും മനുഷ്യത്വവിരുദ്ധമായ മുഖം തുറന്നുകാട്ടാൻ ഇറാന് കഴിയുന്നു. യുഎൻ സെക്യൂരിറ്റി കൗൺസിലിൽ ഈ വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെയും റഷ്യ, ചൈന തുടങ്ങിയ വൻശക്തികളുടെ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കുന്നതിലൂടെയും അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അമേരിക്കയെ ഒറ്റപ്പെടുത്താനാണ് ഇറാന്റെ നീക്കം.
ഈ യുദ്ധം കേവലം ഇറാന്റെ മാത്രം പോരാട്ടമല്ലെന്നും, പടിഞ്ഞാറൻ അധിനിവേശത്തിനെതിരായ ഒരു ജനതയുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണെന്നുമാണ് ഇറാൻ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയം. തങ്ങളുടെ പരമോന്നത നേതാവായ ആയത്തുള്ള അലി ഖമേനിക്കു നേരെ നടന്ന ആക്രമണങ്ങളും സ്കൂളിലെ കൂട്ടക്കൊലയും ജനങ്ങളെ വൈകാരികമായി ഒന്നിപ്പിക്കാനും ശത്രുവിനെതിരെ കടുത്ത നിലപാട് സ്വീകരിക്കാനും രാജ്യത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. തോറ്റുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലാത്ത ഒരു ജനതയുടെ വീര്യവും അത്യാധുനിക മിസൈൽ സാങ്കേതികവിദ്യയും ചേർത്തുവെച്ച് നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു യുദ്ധത്തിലൂടെ അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും സാമ്പത്തിക-സൈനിക താല്പര്യങ്ങളെ തകർക്കുക എന്നതാണ് ഇറാന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ലക്ഷ്യം.
Content Summary: No forgiveness for America; Iran will not allow a repeat of Gaza